Historia Polskiego Rocka Cover Image
Kategoria
Edukacja

TROCHĘ HISTORII
Polska muzyka rozrywkowa - konkretnie muzyka czasów powojennych to historia kilku generacji. W pierwszych latach powojennych - latach stalinizmu nie było mowy o jakiejkolwiek oficjalnej rozrywce z pod szyldu jazz, blues czy rock and roll. Pierwszy festiwal jazzowy odbył się dopiero w roku 1956 na progu nowej epoki, pierwszy zespół rockandrollowy (w Polsce tą muzykę określano początkowo bigbitem) powstał w 1959 roku, pierwsze nagrania bigbitowe to 1961 rok, pierwsze płyty długogrające z tą muzyką to rok 1966.
Przez całą dekadę lat 1960-tych polska muzyka rozrywkowa rozwijała się w warunkach komunistycznej cenzury, zimnej wojny i “żelaznej kurtyny” utrudniającej kontakty ze światem Zachodu, przeżywającym w tym czasie prawdziwy rockowy huragan. Jednak te ograniczenia miały pewne pozytywy - zmuszały do kreatywnego improwizowania czego efektem były niepowtarzalne jedyne w swoim rodzaju - nigdy już potem nie powtórzone - instrumenty i techniki nagraniowe. Inny znamienny fakt to czerpanie z tradycji narodowych i słowiańskich co dało polskiemu bigbitowi charakterystyczny, niespotykany gdzie indziej styl. W latach 70-tych wraz z odwilżą epoki gierkowskiej muzyka w naszym kraju zaczęła się przybliżać do wzorców zachodnich by u progu lat osiemdziesiątych osiągnąć nowoczesne rockowe brzmienie. Schyłkowe lata PRL-u przyniosły kryzys na wszystkich płaszczyznach życia, który nie ominął rockowej i popowej muzyki, jednak w pierwszych latach Wolnej Polski przyszło jej krótkotrwałe odrodzenie . Nowe tysiąclecie to czas komercjalizacji i systematycznego spłycania walorów artystycznych muzyki rozrywkowej tak w skali kraju jak i całej euro-atlantyckiej strefy.

STAN BORYS (STANISŁAW GUZEK) - SYLWETKA WYKONAWCY

Stan Borys, właściwie Stanisław Guzek (ur. 3 września 1941 w Załężu) – polski muzyk, wokalista, kompozytor, aktor i poeta; w latach 1975–2004 mieszkał w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

Był uczniem różnych szkół, m.in. technikum rolniczego (TMR Łańcut) i budowlanego. Uczył się też grać na skrzypcach, klarnecie i gitarze.

Działalność artystyczną rozpoczął w 1958 w teatrach rzeszowskich. Zaczynał od pracy statysty i rekwizytora, potem grał w przedstawieniach.

W 1965 powstał zespół Blackout, którego był współzałożycielem. Od 1968 jest związany z formacją Bizony. Karierę solową rozpoczął w 1969, wydając swój pierwszy album. W 1972 zagrał samego siebie w filmie Uciec jak najbliżej. W sezonie 1974/1975 występował w Teatrze Syrena w Warszawie.

W latach 1975–2004 mieszkał za granicą, najpierw w USA (Chicago), potem w Toronto w Kanadzie i w Las Vegas.

W 2001 przetworzony fragment jego utworu „Chmurami zatańczy sen” został wykorzystany w refrenie piosenki „Głucha noc” rapera Pei. Stan oskarżył wówczas rapera o kradzież własności intelektualnej. 1 września 2011 roku, doszło do zawarcia ugody i wygłoszenie wspólnego oświadczenia, w którym zaznaczono, że to nie Ryszard „Peja” Andrzejewski umyślnie użył bez zgody autora, fragment tekstu piosenki „Chmurami zatańczy sen”, wskazując, że raper poprosił swojego wydawcę o dopilnowanie formalności w związku z użyciem tekstu i poinformowania o tym Stana Borysa.

W 2004, był gwiazdą festiwalu w Syracuse, największego polskiego festiwalu w północno-wschodniej części USA. Festiwal ten co roku gromadzi ponad 25 tys. widzów na placu Clintona. Od 2004 mieszka w Łomiankach i w Las Vegas. W 2006 zaczął występować z zespołem Imię Jego 44 z Wrocławia, a 5 listopada 2006 w Filharmonii w Rzeszowie obchodził 45-lecie pracy artystycznej.

Zadebiutował jako poeta w 1965 w „Nowinach Rzeszowskich”. Otrzymał też nagrodę w Turnieju Jednego Wiersza. We wrześniu 2009 ukazał się zbiór jego wierszy o tytule Co jest urokiem tego życia.

Źródło: Wikipedia

image

TADEUSZ NALEPA - SYLWETKA WYKONAWCY

Tadeusz Nalepa (ur. 26 sierpnia 1943 w Zgłobniu, zm. 4 marca 2007 w Warszawie) – polski kompozytor, gitarzysta, wokalista, harmonijkarz i autor tekstów.

Ukończył szkołę muzyczną w Rzeszowie w klasach skrzypiec, klarnetu i kontrabasu. Dostał wyróżnienie w kategorii duetów na II „Festiwalu Młodych Talentów” w Szczecinie w roku 1963 wraz z Mirą Kubasińską, jego późniejszą żoną. 9 stycznia 1964 roku pobrali się w Urzędzie Stanu Cywilnego w Wałbrzychu.

W 1965 roku założył grupę Blackout. Początkowo wraz z zespołem wykonywał standardy z repertuaru The Beatles i The Rolling Stones a z czasem zaczął komponować muzykę do tekstów poety Bogdana Loebla. Pierwszy koncert zespołu odbył się 3 września 1965 r. w rzeszowskim klubie „Łącznościowiec”. Tadeusz Nalepa nagrał z tym zespołem płytę długogrającą Blackout oraz sześć mniejszych wydawnictw. Zespół istniał do końca roku 1967.

W 1968 roku założył grupę Breakout. Zespół istniał 13 lat i nagrał 10 płyt. W 1982 Nalepa zadebiutował jako solista w Hali „Gwardii” w Warszawie w koncercie „Rock-Blok”. W 1982 nagrał płytę dla Izabeli Trojanowskiej. W 1983 tworzył się regularny skład grupy współtowarzyszącej, w jej skład weszli (poza T. Nalepą): Ryszard Olesiński (gitara), Andrzej Nowak (gitara), Bogdan Kowalewski (gitara basowa), Marek Surzyn (perkusja). W tym składzie grał do 1983. 25 maja 1985 roku Tadeusz Nalepa reaktywował zespół Breakout z okazji dwudziestolecia swojej działalności scenicznej.

W 1986 pismo „Jazz Forum” (ankieta) przyznało mu tytuł najlepszego: muzyka, kompozytora i gitarzysty. Wraz z innymi laureatami tego plebiscytu wziął udział w koncertach Blues/Rock Top '86. Nawiązał owocną współpracę z zespołem Dżem, z którym nagrał płytę Numero Uno.

W 1988 po występach za granicą, wydał podwójny album To mój blues, zawierający nagrania z lat 1982-1988. Od 1993 występował z formacją Nalepa-Breakout i z tym zespołem nagrał płytę Jesteś w piekle. W tym samym roku został laureatem nagrody im. Marii Jurkowskiej, przyznawanej przez Program III Polskiego Radia.

Kolejne płyty – jako Tadeusz Nalepa – nagrywał z różnymi składami. Ostatnią jest płyta DVD (jedyna w dyskografii Tadeusza Nalepy) z 2006 roku 60 urodziny z zapisem koncertu, który odbył się 22 listopada 2003 roku w Rzeszowie, w Hali na Podpromiu. Płyta została także wydana w rozszerzonej edycji jako DVD+CD.

Tadeusz Nalepa ostatnie trzy lata swojego życia grał ze szczecińską grupą Free Blues Band Andrzeja Malcherka, w tym składzie zagrali ostatni koncert w życiu artysty: 12 sierpnia 2006 w Trzyńcu w Czechach. Zdjęcie powyżej pochodzi z koncertu z grupą Free Blues Band na dniach Mikołowa 1 lipca 2006 roku.

W ostatnich latach życia poważnie chorował. Między innymi ze względu na niewydolność nerek był dializowany a w 1992 miał przeszczepioną nerkę. Zmarł 4 marca 2007 w wyniku ciężkiej choroby nerek.

Tadeusz Nalepa został pochowany dnia 12 marca 2007 na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W pogrzebie artysty uczestniczyła rodzina, licznie przybyli fani i przyjaciele m.in. Dariusz Kozakiewicz, Józef Skrzek, Bogdan Kowalewski, Marek Gaszyński, Grzegorz Markowski, Izabela Trojanowska, Janusz Panasewicz, Robert Chojnacki, Ireneusz Dudek, Jerzy Styczyński, Marek Sierocki, Sławek Wierzcholski, Mariusz Wilczyński.

Źródło: Wikipedia

image

MIRA KUBASIŃSKA - SYLWETKA WYKONAWCY

Mira Kubasińska, wł. Marianna Nalepa (ur. 8 września 1944 w Bodzechowie, zm. 25 października 2005 w Otwocku) – polska piosenkarka, wokalistka blues rockowego zespołu Breakout.

Uczyła się i rozwijała swój talent muzyczny w Ostrowcu Świętokrzyskim, m.in. w zespole pieśni i tańca działającym w ostrowieckim Zakładowym Domu Kultury. Przed szerszą publicznością zadebiutowała w wieku 8 lat, wygrywając jedną z edycji audycji „Mikrofon dla wszystkich”. Występowała w rzeszowskim kabarecie Porfirion. W roku 1963 wraz z Tadeuszem Nalepą występowała na II „Festiwalu Młodych Talentów” w Szczecinie. Sławę zdobyła podczas występów z zespołem Blackout (od roku 1965), przekształconym następnie w grupę Breakout. Jej największe i najbardziej znane przeboje pochodzą z pierwszej płyty grupy Breakout, zatytułowanej Na drugim brzegu tęczy. Były to: Na drugim brzegu tęczy, Poszłabym za tobą, Gdybyś kochał, hej. Jako wokalistka wzięła także udział w nagraniu płyt 70a, Mira, Ogień, NOL, Żagiel Ziemi, ZOL.

Po rozwiązaniu grupy w 1982 Kubasińska wycofała się z estrady, okazjonalnie pojawiając się na wspomnieniowych imprezach muzycznych, jak np. Old Rock Meeting w Operze Leśnej w 1986 i 1987 roku. Od 1994 roku stale współpracowała ze szczecińskim zespołem After Blues. Początkowo opracowała wspólnie z zespołem nowe wersje swoich starych utworów z czasów Breakoutu, później zaczęła śpiewać także nowe kompozycje. W latach 90. i na początku XXI wieku koncertowała również z takimi zespołami, jak Kasa Chorych, K.G. Band i Bluesquad.

22 października 2005 ok. godz. 11.00 artystka trafiła do szpitala. Po trzech dniach, 25 października ok. godz. 18, zmarła na udar mózgu. Ostatni koncert dała 15 października 2005 na Bluesadzie w Szczecinie. Niedługo przed śmiercią rozpoczęła pracę nad solowym albumem, który miał być jej oficjalnym powrotem na scenę muzyczną. Została pochowana na cmentarzu w Otwocku.

W Ostrowcu Świętokrzyskim corocznie odbywa się bluesowo-rockowy festiwal jej imienia „Wielki Ogień”. W Otwocku zaś odbywają się Zaduszki Bluesowe im. Miry Kubasińskiej.

Źródło: Wikipedia

image

BLACKOUT - SYLWETKA WYKONAWCY

Blackout – polski zespół bigbitowy założony przez gitarzystę i wokalistę Tadeusza Nalepę, wokalistę Stanisława Guzka oraz piosenkarkę Mirę Kubasińską w Rzeszowie w 1965 roku.

Do wymienionych wyżej osób dołączyli gitarzysta basowy Krzysztof Potocki oraz Andrzej Zawadzki, grający na gitarze. Pierwszy występ zespołu odbył się 3 września 1965 r. w rzeszowskim klubie „Łącznościowiec”. Właściwy rozwój zespołu nastąpił, kiedy Nalepa poznał mieszkającego wówczas w Rzeszowie poetę Bogdana Loebla, z którym współpraca trwała długie lata. Jego teksty pomogły w rozwoju zespołu. Na rzeszowskich I Krajowych Targach Piosenki w 1965 Blackout otrzymał wyróżnienie za interpretację i został zaproszony na nagrania do Młodzieżowego Studia „Rytm”. Piosenki stworzone przez Nalepę i Loebla trafiły na ogólnopolską antenę Polskiego Radia i Telewizji. W 1966 zespół otrzymał III nagrodę na Wiosennym Festiwalu Muzyki Nastolatków w Gdańsku. Wystąpił też w KFPP w Opolu w Koncercie Młodości oraz w koncercie Jazz-Beat w Warszawie.

W 1966 roku w zespole grali gitarzyści Piotr Nowak i Andrzej Solecki. Ostatecznie jednak ukształtował się następujący skład grupy:

Tadeusz Nalepa (gitara, śpiew),
Mira Kubasińska (śpiew),
Stanisław Guzek (śpiew),
Krzysztof Dłutowski (pianino, organy),
Robert Świercz (gitara basowa),
Józef Hajdasz (perkusja).
Zespół nagrał płytę długogrającą Blackout i kilka mniejszych wydawnictw. Najbardziej znanym przebojem grupy jest Anna wykonywana później solowo przez Stanisława Guzka, czyli Stana Borysa (po zmianie nazwiska).

Blackout istniał do końca 1967 roku. W lutym następnego roku Nalepa zmienił nazwę na Breakout.

Po zmianie nazwy zespołu odeszli Stanisław Guzek, Krzysztof Dłutowski i Robert Swiercz, a doszedł basista Michał Muzolf.

Zespół reaktywował się na moment w 1992, aby wystąpić w koncercie wspomnieniowym w sopockiej Operze Leśnej.

Źródło: Wikipedia

image